Albania – kraj, który jeszcze do niedawna pozostawał w cieniu popularnych bałkańskich destynacji, dziś coraz śmielej przyciąga turystów spragnionych autentycznych wrażeń. Dzika przyroda, góry schodzące do turkusowego morza, gościnni mieszkańcy i kuchnia pełna śródziemnomorskich smaków – to tylko kilka powodów, dla których warto odwiedzić ten niezwykły zakątek Europy.
Ze względu na niezbyt dużą popularność loty do stolicy Albanii- Tirany możecie znaleźć w naprawdę świetnych cenach, z większości polskich lotnisk. My swoją przygodę w Tiranie zaczęliśmy od miejsc symbolicznych mi.in widocznego na zdjęciu czołgu, pochodzącego z czasów komunistycznej dyktatury Envera Hoxhy, która przez dziesięciolecia izolowała Albanię od reszty świata.Reżim wykorzystywał sprzęt wojskowy, w tym czołgi, do utrzymywania kontroli i zastraszania ludności. Po upadku komunizmu w 1991 roku wiele takich symboli przemocy zostało usuniętych lub zniszczonych – ale nie ten. Zamiast go zdemontować, czołg w Tiranie został przekształcony w dzieło sztuki. Pomysł pomalowania go w kolorowe kwiaty narodził się jako część działań artystycznych i obywatelskich mających na celu odczarowanie przeszłości i przekształcenie symbolu wojny w wyraz nadziei, pokoju i nowego początku.
Tuż obok pomalowanego w kwiaty czołgu w centrum Tirany znajduje się Bunk’Art 2, kontynuacja projektu Bunk’Art 1, który znajduje się na obrzeżach Tirany, u podnóża góry Dajti. – jedno z najbardziej niezwykłych muzeów w Albanii. To miejsce, które dosłownie i symbolicznie zagłębia się w ciemne korytarze przeszłości kraju – w dosłownym sensie, bo muzeum mieści się w autentycznym podziemnym bunkrze z czasów komunistycznego reżimu Envera Hoxhy. Bunk’Art 2 to muzeum historyczne i artystyczne utworzone w dawnym bunkrze przeciwatomowym wybudowanym dla albańskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Obiekt ten przez dekady był tajemnicą państwową – jego istnienie znane było tylko nielicznym. Dopiero po upadku reżimu został udostępniony publiczności i przekształcony w przestrzeń muzealną.
Wnętrze muzeum prowadzi przez kilkadziesiąt pomieszczeń i długich korytarzy, ukazując różne aspekty życia w Albanii pod rządami komunistycznymi. Wystawy koncentrują się przede wszystkim na: działalności tajnych służb Sigurimi, odpowiedzialnych za inwigilację obywateli, represje i tortury, prześladowaniach politycznych, pokazując dramaty więźniów politycznych, przesłuchania, wyroki i deportacje, propagandzie i mechanizmach kontroli społeczeństwa, archiwaliach, nagraniach, dokumentach i autentycznych przedmiotach z epoki. Zastosowano także multimedialne prezentacje, instalacje dźwiękowe i światło, by oddać mroczny klimat epoki. To, że Bunk’Art 2 znajduje się tuż obok dawnej siedziby Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i blisko czołgu – militarnego symbolu przemocy – nie jest przypadkowe. Całość tworzy silny kontekst historyczny, pozwalający odwiedzającym zrozumieć skalę paranoi, izolacji i brutalności, która przez lata definiowała życie w Albanii. W przeciwieństwie do tradycyjnych muzeów, Bunk’Art 2 nie upiększa ani nie łagodzi rzeczywistości – jest to przestrzeń refleksji, pamięci i edukacji, która ma ostrzegać przed tym, do czego może prowadzić autorytarny reżim i kult jednostki.
Tirana, to miejsce pełne kontrastów, gdzie historia komunizmu miesza się z nowoczesnością i młodzieńczą energią. Dlatego postanowiliśmy odwiedzić budowlę, która jak żadna inna oddaje ten paradoks – Piramidę w Tiranie. Przez lata znienawidzona, opuszczona i niedoceniana, dziś przeżywa swoje drugie życie jako symbol odrodzenia i otwartości. Piramida została otwarta w 1988 roku jako muzeum poświęcone Enverowi Hodży, długoletniemu komunistycznemu przywódcy Albanii. Projekt stworzyła jego córka, Pranvera Hoxha, wraz z zespołem architektów. Budynek, jak na owe czasy, był niezwykle nowoczesny – szklano-betonowa konstrukcja w kształcie spłaszczonej piramidy miała być dowodem potęgi i postępu, jakim chwaliła się ówczesna władza. Po upadku komunizmu muzeum zamknięto a budynek zaczął pełnić różne funkcje m.in w 1999 roku była bazą Nano, a w latach 2001-2007 siedzibą stacji telewizyjnej Top Channel. Obecnie znajduje się tutaj centrum wizualnych.
Oprócz bogatej historii Albania jest coraz bardziej popularnym wyborem na destynacje wakacyjne ma dostęp do dwóch mórz – Adriatyckiego i Jońskiego. Dzięki temu wybrzeże kraju jest bardzo zróżnicowane: od szerokich, piaszczystych plaż po kameralne, skaliste zatoczki z turkusową wodą. Z Tirany najbliżej jest do Wlory. jednego z najstarszych i najważniejszych miast w Albanii, położonego nad Morzem Jońskim i Adriatykiem, u wybrzeży południowo-zachodniej części kraju. To tutaj w 1912 roku ogłoszono niepodległość Albanii. Wlora przyciąga turystów malowniczymi plażami, śródziemnomorskim klimatem, pięknym nadmorskim deptakiem i dostępem do parku narodowego Llogara, który znajduje się tuż za miastem. To świetna baza wypadowa w kierunku Riwierze Albańskiej, z której słynie południe kraju – w tym Himara, Dhermi czy Saranda. Do Wlory dostaniecie się autobusem z Tirany, a czas przejazdu zajmuje około 2 godzin.
BeReadyToTravel 